Wij geloven in de kracht van microkrediet

Oikocredit verstrekt microkredieten aan mensen in ontwikkelingslanden. Kleine leningen voor beginnende ondernemers, die daarmee zélf aan hun toekomst kunnen bouwen.

Meer weten >

U kunt helpen
door in ons te beleggen

U kunt al beleggen in het Oikocredit Nederland Fonds vanaf 10 euro per maand of 200 euro eenmalig. Let op: loop geen onnodig risico. Lees de Essentiële Beleggersinformatie.

Beleg direct online >

U behaalt een
hoog sociaal rendement

Een bescheiden dividend op uw belegging is mooi, maar voor de meeste beleggers telt vooral het sociale rendement. Het geeft een goed gevoel om ondernemende mensen een kans te bieden.

Open rekening >

CELOSO KAN VEEL MEER OOGSTEN DANKZIJ DE TRACTOR DIE HIJ MET EEN MICROKREDIET KON KOPEN…

'Het werk is een stuk makkelijker geworden, waardoor ik veel vooruitgang heb kunnen boeken', zegt Celoso. 'En we verdienen nu genoeg geld om al onze kinderen naar school sturen. De twee oudsten studeren nu zelfs aan de universiteit!'

Lees meer

AGNES AYIDOTE UIT BENIN VERKOOPT VIS VANUIT HAAR BOOT

Agnes Ayidote uit Benin behoort tot de 81% vrouwelijke begunstigden van Oikocredit. Vrouwen dragen maar al te vaak de volledige verantwoordelijkheid voor hun gezin of familie. Logisch dat de aandacht van de microfinancieringsinstellingen waarmee Oikocredit samenwerkt vooral uitgaat naar vrouwen.

Lees meer

DOOR HET MAKEN VAN SCHOOLUNIFORMEN BOUWT CATHY AAN DE TOEKOMST VAN MEISJES IN MALAWI

Zonder schooluniform mag je in Malawi niet naar school. Cathy zorgt ervoor dat schooluniformen breder toegankelijk worden voor meisjes in Malawi. Met behulp van een microkrediet kan ze haar atelier verder uitbreiden en professionaliseren. Zo bouwt Cathy niet alleen aan haar eigen toekomst, maar ook aan de toekomst van veel meisjes in Malawi.

Bekijk de campagnesite

Home

FEITEN EN CIJFERS

 meer dan 54.000 beleggers in Oikocredit 

bereiken 40 miljoen mensen

waarvan 84% vrouwen

via 802 partners

in 69 landen

Lees meer

BLOG

BLOG

  1. Social enterprise in de energiewereld?

    De afgelopen maanden zijn we overspoeld met reclames op TV van energieleveranciers. Ze tuimelen over elkaar heen om ons duidelijk te maken dat we leven in een nieuwe wereld. Een wereld vol duurzame energie, gericht op onze toekomst en die van onze kinderen. Ze gaan het allemaal anders doen. Zo anders, dat een aantal zelfs onder een nieuwe merknaam opereren. Maar is er ook werkelijk iets veranderd?

    Lees verder >

  2. Entrepreneurship is the soul of an economy

    I recently attended a local Small and Medium Entreprise (SME) trade fair where a number of entrepreneurs showcased their products. The products showcased ranged from furniture, shoes and clothing to homemade wine, sauces, jams and more. The skills, passion and effort that are put into production of the products showcased at this event were breathtaking. I saw a neck piece made from bottle tops that was so beautiful and tasted wine made from guavas.

    Lees verder >

  3. Wat ouders over hebben voor hun kinderen

    In vijf jaar tijd hebben we zo’n 900 mensen in ontwikkelingslanden geïnterviewd. Alle volwassenen vertellen ons dat hun kinderen naar school gaan.

    Lees verder >

  4. Ondernemerschap is de oplossing om een einde te maken aan armoede in Afrika.

    Freda Chingwe (23) is vormgever in Malawi. Zij is een van de ondernemers die de Oikocredit-campagne Made in Malawi heeft gemaakt. Hier vertelt zij haar verhaal.

    Lees verder >

  5. #WeHaveAPlan (3) – doe micro, bevorder macro

    Het wapperen van de vleugels van een vlinder in Brazilië kan maanden later leiden tot een tornado in Texas. Deze metafoor, die bekend staat als het vlindereffect, beschreef Edward Lorenz in 1961. Hij wilde hiermee aangeven dat een kleine verandering grote gevolgen kan hebben. En dat is precies wat de Verenigde Naties nodig hebben om de ambitieuze Werelddoelen in 2030 te behalen. Heel veel kleine veranderingen.

    Lees verder >

  6. #WeHaveAPlan (2) – een bankrekening voor iedereen. Hoe microfinanciering bijdraagt aan de nieuwe Werelddoelen.

    Stelt u zich eens voor dat u geen bankpas heeft, geen bankrekening. En ook geen spaarrekening en u kunt zich niet verzekeren. Welkom in de wereld van 2 miljard mensen! Ja, u leest het goed. Bijna 30% van de wereldbevolking heeft geen toegang tot financiële diensten en dat heeft grote gevolgen.

    Lees verder >

  7. #WeHaveAPlan (1) – de grootste reclamecampagne ooit

    Wat hebben Beyoncé, Malala en Meryl Streep met elkaar gemeen? Op het eerste gezicht niets, zou je zeggen. Maar op 25 september zullen we ervaren dat zij – samen met een grote groep andere wereldsterren – de grootste reclamecampagne ooit lanceren.

    Lees verder >

  8. De ongekende gewoonheid van de economie

    Het duurde dit keer ruim een week voordat het gebeurde. Ik liep met mijn teiltje met afwas naar de spoelbak van de camping. Het was ochtend, het licht was zacht, de lucht was fris. Af en toe groette ik mede-campinggasten, liefst in hun eigen taal, want daar ben je Nederlander voor. ‘Bonjour’, ‘Morning’, ‘Morgen’, ‘Moguh’.Het afwaswater was lauw. Ik had geen haast. Mijn jongste zoon schoot langs op zijn fietsje. ‘Dag pap!’ En opeens zag ik: dit leven is eigenlijk veel werkelijker dan mijn dagelijkse bestaan.

    Lees verder >

  9. Het Kleine Dikke en het Grote Ik

    Het Grote Dikke Ik bestaat niet, schrijft Arjan Broers in een open brief aan Mark Rutte. ‘Er is het Kleine Ik dat zich dik maakt en er is het Grote Ik: één grote doorlopende kringloop van eten, drinken, adem, aandacht, zorg, diensten, producten en geld.’

    Lees verder >

  10. Morele steun van koningin Máxima en paus Franciscus

    Oikocredit bestaat 40 jaar. We vierden dat deze maand met een inspirerende bijeenkomst in Berlijn. We kregen niet alleen een hart onder de riem van koningin Máxima. Ook Paus Franciscus’ meest recente encycliek is een aanmoediging voor ons werk.

    Lees verder >

  11. Genereus worden is het antwoord op de komende crises

    Onlangs pleitte Oikocredit blogger Arjan Broers er in Trouw voor dat bankiers te rade moesten gaan bij de bedelorden, die in de Middeleeuwen een antwoord waren op de corrupte kerk. Lezer prof. Fred van Iersel wees hem op de filosoof Duns Scotus (1266-1308) en diens ethiek van de generositeit. Een leergesprek.

    Lees verder >

  12. Hoe aandacht en bijen hoop kunnen brengen

    Zo nu en dan verschijnt er een onderzoek dat je van je sokken blaast. Vorige maand publiceerde een groep onderzoekers de resultaten van een experiment in armoedebestrijding. In het zogenaamde ‘graduation programme’ ontvingen mensen een heel pakket aan hulpmaatregelen. De conclusies waren verbluffend: deelnemers werkten meer, spaarden meer en hadden een betere geestelijke gezondheid.

    Lees verder >

  13. Naar een vitale bankensector? De uitnodiging is aan u!

    ‘Zijn de banken mooi op stoom met hun veranderingen, dan komt die Luyendijk met zijn boek’, aldus Jeroen Smit, auteur van De Prooi. Daar denkt kersvers GroenLinks fractieleider Jesse Klaver heel anders over: ‘Als we terugkijken, dan is er de afgelopen zeven jaar bar weinig veranderd’.

    Lees verder >

  14. Patatje oorlog

    Vorige week at ik een frietje in een Gelders dorp. De zondagse drukte was voorbij, maar de eigenaar keek zorgelijk. Terwijl het vet siste gaf hij me een spontaan college over de sombere werkelijkheid van zijn business.

    Lees verder >

  15. Vrijheid voor iedereen! Een (egoïstisch) pleidooi voor open grenzen.

    Blogger Jan Groenewold pleitte afgelopen week voor ‘onvoorwaardelijke steun’ aan vluchtelingen. De compassie met vluchtelingen – of immigranten in het algemeen – verliest het echter vaak van de angst voor de economische gevolgen. Die angst is begrijpelijk, maar is hij ook gegrond?

    Lees verder >

  16. Land van melk en honing

    Met enige pijn in mijn hart heb ik vorige week afscheid genomen van het land van melk en honing dat Nederland in de ogen van velen was: voortaan zijn we nog slechts het land van bed, bad en brood.

    Lees verder >

  17. Van Bobo naar begrijpelijk: jargon bij ontwikkelingsorganisaties

    Blogger Jan Groenewold schreef vorige week al over vakjargon. Sanne Blauw vraagt zich af: Hoe is het gesteld met het jargon bij grote ontwikkelingsorganisaties? En wanneer wordt jargon een probleem?

    Lees verder >

  18. Wat is dat eigenlijk, women empowerment?

    Women empowerment laat zich maar moeilijk vertalen weet Jan Groenewold, die onlangs een themanummer over dit begrip samenstelde voor het kwartaalblad van Oikocredit Nederland.

    Lees verder >

  19. Waarom microkrediet mensen vrijer maakt

    Microkrediet haalt mensen misschien niet uit de armoede, maar helpt ze wel hun eigen boontjes de doppen. En dat is pure winst.

    Lees verder >

  20. Toekomst voor onze puberale economie

    Joris Luyendijks Dit kan niet waar zijn beschrijft de financiële sector als een vliegtuig met een lege cockpit. ‘Het gaat weer mis,’ zegt hij, ‘en erger dan in 2008.’ Arjan Broers, sinds kort met baard, concludeert dat we niks kunnen doen, behalve goed kijken. ‘Onze economie heeft mensen nodig die ouder durven zijn.’

    Lees verder >

  21. Waarom ik de emancipatie van vrouwen steun

    Afgelopen zondag was het Internationale Vrouwendag. Al ruim honderd jaar staat deze dag in het teken van solidariteit en strijdbaarheid van vrouwen overal ter wereld. Sindsdien is er veel bereikt. Toch blijft Internationale Vrouwendag van groot belang in Nederland en zeker ook daarbuiten.

    Lees verder >

  22. De waarheid over microkrediet (3)

    In de serie ‘De waarheid over microkrediet’ nuanceert Jan Groenewold het klassieke beeld van microkrediet. In deze derde blog ook aandacht voor een bijzonder initiatief.

    Lees verder >

  23. Leve de diepte van de kater

    De cursus alcoholmatiging voor jongeren van Bureau Halt werkt niet. Net zo min als het onze economie lukt om met schulden te matigen. Volgens Arjan Broers komt dat omdat we de diepte van de kater niet zien. ‘Carnaval kan niet zonder Aswoensdag.’

    Lees verder >

  24. Geen hulp is goede hulp? Het voorbeeld van Somaliland.

    Er is nog altijd discussie over de vraag of en wanneer ontwikkelingshulp ‘helpt’. Somaliland, een niet-erkend staatje in de Hoorn van Afrika, brengt ons dichterbij het antwoord.

    Lees verder >

  25. Iedereen winst

    Wat ik mooi vind om te zien is dat steeds meer mensen het heft in eigen hand nemen en ondernemerschap inzetten om een maatschappelijk probleem aan te pakken. Of dat nou gaat over een bedrijfje in Cambodja dat lokaal werkgelegenheid creëert of over een Amsterdamse ondernemer die jarenlang bij een bank heeft gewerkt en ervoor kiest om een bedrijf te starten om meer blinde- en slechtziende mensen aan werk te helpen.

    Lees verder >

  26. De toekomst van microfinanciering (1): geen toekomst zonder verleden

    Koningin Máxima hield vorige week in Londen een prachtige speech over microfinanciering. De laatste jaren is veel vooruitgang geboekt door de sector, maar er ligt nog een grote uitdaging voor ons. Dat vraagt om innovatie, stelde Máxima, waarbij we het belang van de klant nooit uit het oog mogen verliezen. ‘Responsible finance is essentially about mutual benefit’.

    Lees verder >

  27. Ook extremistisch kapitalisme is gewelddadig

    Terwijl alle media-aandacht uitging naar Charlie Hebdo en moslimextremisme, was er ook ander nieuws. Bijvoorbeeld: weer worden 1800 thuiszorgers ontslagen, hun bazen verdienen tonnen. En: misschien wil de EU iets doen aan multinationals die de samenleving miljarden euro’s belastinggeld onthouden. Op de innerlijke redactie van Arjan Broers klonken hevige debatten over de gewelddadige kant van onze economie.

    Lees verder >

  28. Maak 2015 een balansjaar

    Ik vierde oud en nieuw in een slaperig Frans dorpje met een 7-gangendiner. Na het tweede hoofdgerecht kwam de kaasplank. Ik kon eigenlijk al niet meer, maar die Franse kaasjes zagen er toch wel erg lekker uit. Nog maar een hapje dan. Ik nam me voor het jaar met een paar balansdagen te beginnen.

    Lees verder >

  29. Waarom microkrediet de lading niet langer dekt

    Steeds vaker kom je de term ‘financial inclusion’ tegen in plaats van ‘microkrediet’. Het betekent letterlijk ‘financiële inclusie’ en terwijl ik dat opschrijf snap ik onmiddellijk  waarom we in dit geval de voorkeur geven aan de Engelse benaming. Maar wat is het en waarom verdient ‘financial inclusion’ de voorkeur?

    Lees verder >

  30. Zelf het verschil maken

    Steeds meer consumenten realiseren zich dat zij het verschil kunnen maken. Door zelf in actie te komen. Mijn wens voor 2015 is dat deze trend zich versneld voortzet.

    Lees verder >

  31. Niet ongelijkheid is het probleem, maar de ontkenning dat alles samenhangt

    2014 was het jaar van de ongelijkheid. Of liever: van de aandacht ervoor, dankzij de bestseller van Thomas Piketty en het recente rapport van ons eigen Sociaal-Cultureel Planbureau. Dat is fantastisch, want we moeten een hoop leren. Maar we moeten ook iets afleren, en dat zien we nog onvoldoende.

    Lees verder >

  32. Eerlijk zullen we alles delen?

    In het jaar van de ongelijkheid, een vraag die maar weinig wordt gesteld: bestaat er zoiets als eerlijke ongelijkheid?

    Lees verder >

  33. 4 redenen waarom microfinanciering in de lift zit

    In mijn vorige blog heb ik naar aanleiding van een recente peiling van ING onder 50.000 Nederlanders geschreven over de afnemende steun voor ontwikkelingssamenwerking. Sinds de verkiezingen van 2006 is het sentiment in een vrije val gekomen: nog slechts een kwart van de bevolking staat positief tegenover deze vorm van hulpverlening.

    Lees verder >

  34. De waarheid over microkrediet (2)

    In Oikocredits kwartaaluitgave OikoVisie stond vorig jaar het verhaal van Celoso Jallasz Choque, een quinoaboer uit Bolivia. Enige jaren geleden leende hij de lieve som van 10.000 dollar om een tractor te kopen. Het leverde Oikocredit een kritische kanttekening op van een trouwe lezer: hoezo 10.000 dollar, dat kun je toch nauwelijks nog microkrediet noemen?

    Lees verder >

  35. Stinkend rijk op je sterfbed

    Consuminderen en het goede voorbeeld geven. Arjan Broers, een moralist van het zuiverste water, vindt er niks aan. Is er nog een andere weg mogelijk om voorbij het extreme materialisme te komen dat tot de crisis leidde?

    Lees verder >

  36. Een geoliede machine

    Ghana, Uganda en Tanzania hebben onlangs ontdekt dat hun grond vol zit met olie, gas of mineralen. Op het eerste gezicht een zegen, maar de geschiedenis leert dat veel landen nauwelijks beter worden van hun bodemschatten. Een aantal landen, waaronder Noorwegen, zijn juist spectaculair gegroeid. Waarom lukt het sommige landen wel en andere niet?

    Lees verder >

  37. Waarom de steun voor ontwikkelingshulp zo snel afneemt

    In tegenstelling tot de groeiende populariteit van microfinanciering, is de steun voor ontwikkelingshulp in Nederland verder gedaald. Dit is de uitkomst van een recente peiling door ING onder ruim 50.000 Nederlanders. Probleem is dat we niet weten waarom het sentiment zo snel verslechtert. Dat probeer ik nader te duiden.

    Lees verder >

  38. De waarheid over microkrediet

    Eerlijk gezegd kwam het wel een beetje als een schok: het moment dat we de waarheid over microkrediet onder ogen moesten zien. Of eigenlijk ‘de momenten’, want het gebeurde meer dan eens! Ik had die momenten al een beetje weggemoffeld, omdat ik ze nog niet helemaal een plaats had kunnen geven. En nu was daar opeens dat onderzoeksrapport van ING waar ook Oikocredit aan heeft meegewerkt, A Billion to Gain.

    Lees verder >

  39. Hoe staat het met uw persoonlijke stresstest?

    De werkelijke stresstest voor ons financieel-economisch systeem is niet of de banken een nieuwe crisis kunnen doorstaan, maar of ze een nieuwe rol kunnen spelen. Banken moeten de economie niet draaiend houden, maar dienen. Op die paradigmaverschuiving worden ze helaas niet getest.

    Lees verder >

  40. De gezichten achter de getallen

    Vandaag is het Blog Action Day. Op deze dag schrijven mensen wereldwijd blogs om aandacht te vragen voor een bepaald thema. Dit jaar: inkomensongelijkheid, een thema waar ik me mee bezighoud in mijn onderzoek.

    Lees verder >

  41. Hart onder de riem voor nieuwe bestuursvoorzitter Rabobank

    Geachte heer Draijer, beste Wiebe,

    Op 1 oktober nam u de voorzittershamer over van Rinus Minderhoud, tot dan toe de interim bestuursvoorzitter van Rabobank. Het zal u verbazen, maar als directeur van Oikocredit Nederland en mede-bankier heb ik de laatste tijd geregeld aan u gedacht. Er staat u in uw nieuwe functie een flinke uitdaging te wachten en ik wil u daarbij graag een hart onder de riem steken.

    Lees verder >

  42. Draagt microkrediet bij aan werkgelegenheid?

    Microkrediet zou weinig bijdragen aan de ontwikkeling van het midden- en kleinbedrijf (MKB) in ontwikkelingslanden: een artikel met deze strekking stond vorige maand prominent in de Volkskrant met als titel ‘The missing middle’. De tendens was dat microfinanciering niet de gedroomde oplossing lijkt te zijn om arme landen in de vaart der volkeren omhoog te stuwen, wat lange tijd wel is gedacht.

    Lees verder >

  43. Hoera! De dreiging komt weer van buiten

    De bloedige zomer van 2014 bracht iets van het Koude Oorloggevoel terug: de dreiging komt van buiten. In de troonrede was de opluchting bijna voelbaar. Dit is een stuk beter te behappen dan een crisis van ons eigen economisch systeem!

    Lees verder >

  44. Hoe Nigeria opeens twee keer zo rijk werd

    Op een zondag in april gebeurde iets opmerkelijks: Nigeria werd opeens bijna twee keer zo rijk. Het Nigeriaanse CBS had de statistieken herberekend en het bruto nationaal product (BNP) bleek 89% hoger te zijn dan eerder gedacht. Op slag werd Nigeria de grootste economie van Afrika, daarmee Zuid Afrika voorbijstrevend.

    Lees verder >

  45. Trots als onderpand

    Toen Muhammad Yunus in 1976 zijn Grameen Bank oprichtte, had hij niet kunnen denken dat microkrediet miljoenen mensen in ontwikkelingslanden uit de armoede zou helpen. Door te lenen in plaats van te geven heeft microkrediet zich inmiddels bewezen als effectieve manier van ontwikkelingssamenwerking. Des te opmerkelijker omdat een ‘zachte’ factor misschien wel dé kracht van dit bancaire concept blijkt te zijn....

    Lees verder >

  46. Kus de entrepreneur wakker

    Op vakantie in de Elzas brachten we onlangs een bezoek aan Straatsburg. Voor een zogenoemde Europese hoofdstad viel de allure me een beetje tegen, maar het centrum met z’n knusse vakwerk en imposante kathedraal was best de moeite waard. En zoals in meer grote steden in Europa krijgt ook hier het crisisspook gestalte in de vorm van bedelaars en mensen die op iets creatievere wijze in hun onderhoud voorzien.

    Lees verder >

  47. Het veelkoppig monster van of/of

    Bij een ethische onderneming denken wij, calvinisten die wij in zekere zin allemaal zijn, aan een organisatie met strenge toelatingseisen. Een ethische onderneming wil deugen en werkt alleen met ondernemingen die deugen. Daar plakken we dan keurmerken op.

    Lees verder >

  48. Tellen wat telt

    “Hoe gaat het met je?” Het is een vraag die we bijna dagelijks te horen krijgen. Zonder er teveel aandacht aan te besteden zeggen we vaak “Goed.” Echter, als je er verder over nadenkt, is het waarschijnlijk één van de meest complexe vragen die iemand kan stellen. Het vraagt ons immers om alle facetten van ons leven te evalueren: baan, relaties, gezondheid, enzovoorts.

    Lees verder >

  49. Armoedebestrijding begint bij landbouw

    Dagblad Trouw opende in 2003 al met de kop “armoedebestrijding begint bij landbouw”. De toenmalige minister van ontwikkelingssamenwerking (die hadden we toen nog gewoon) wilde groei in ontwikkelingslanden stimuleren door lokale landbouw te ondersteunen.

    Lees verder >

  50. Trekken aan een dood paard

    Goed beschouwd is ontwikkelingshulp nooit een sexy onderwerp geweest. Ook vroeger al werden er vaak bekende Nederlanders van stal gehaald om het doel zo goed mogelijk te verkopen. Dan werden er fraaie documentaires gemaakt, waarin we tv-presentatrices, actrices of zangeressen (vrouwen ‘scoren’ in dit opzicht beter dan mannen) zwarte kindjes over de bol zagen aaien, onderwijl belangstellend informerend naar de gevolgen van de mislukte oogst, overstroming of andere tegenslag. Ook waren er avondvullende programma’s waarbij hele tv-studio’s werden afgeladen met BN-ers: die kon je dan bellen om je gift door te geven. En gebeld werd er!

    Lees verder >

  51. Schaarste in overvloed

    Jarenlang rookte ik. Met grote volharding en met steeds meer tegenzin. Soms stopte ik een tijdje, tot een drama of tegenvaller me weer te pakken kreeg. Dat veranderde pas toen ik de code van de verslaving kraakte.

    Lees verder >

  52. De destructieve kant van goede bedoelingen

    De logica is onweerstaanbaar: als we maar genoeg geld sturen naar ontwikkelingslanden, wordt armoede vanzelf opgelost. We móeten iets doen. In het boek The Idealist portretteert Nina Munk met finesse de charismatische goeddoener Jeffrey Sachs en zijn millenniumdorpen in Afrika. Hoe goede bedoelingen destructieve uitkomsten kunnen hebben.

    Lees verder >

  53. Over Kerken, Koninginnen en Kosmopolieten

    Toen eind jaren ’60 het idee van Oikocredit ontstond, hadden de oprichters niet kunnen bedenken dat het zo’n succes zou worden. In de biografie van Oikocredit zijn Kerken, Koninginnen en Kosmopolieten van onschatbare waarde gebleken. Een korte geschiedenis.

    Lees verder >

  54. Hoe solidair zijn we echt?

    Onlangs hield ik voor Oikocredit een interview met bisschop De Korte. Hij zei dat een goddelijk gebod om solidair te zijn geen overbodige luxe is: ook mensen die ziel en zaligheid in handen van een hogere macht leggen, kunnen zich blijkbaar verliezen in egoïsme en egocentrisme.

    Lees verder >

  55. Gevangen in schaarste

    Het boek Schaarste van Sendhil Mullainathan en Eldar Shafir stond al maanden op mijn to do lijst. Ik bleef het maar voor me uitschuiven. Al was het belangrijk, andere dingen hadden prioriteit. Ik had deadlines: het afronden van een artikel, het voorbereiden van een presentatie of… het schrijven van een nieuw bericht voor de Oikocredit blog.

    Lees verder >

  56. Hoe is het met ons?

    Het is smullen geblazen bij de parlementaire enquête woningcorporaties. Tenminste, als je van zondebokken houdt. Vooral mensen die hoog gestegen zijn vallen lekker hard. En dus spreken we met graagte schande van ‘topmannen’ (alleen die naam al) Hubert Möllenkamp van Rochdale en Erik Staal van Vestia. U weet wel, de één had een Maserati, de ander heeft een tweede huis op Bonaire.

    Lees verder >

  57. Drie oplossingen voor financiële ongelijkheid (plus een bonusoplossing)

    De 85 rijkste mensen ter wereld hebben evenveel vermogen als de helft van alle inwoners op aarde! Ik vind dit bijna niet te bevatten. Voor mij is deze simpele statistiek het symbool van toenemende financiële ongelijkheid.

    Lees verder >

  58. Armoede heeft een gezicht

    Een jaar of vier geleden was ik met een cameraman in Kinshasa, hoofdstad van de Democratische Republiek Congo, om een reportage te maken over wat ze daar heksenkinderen noemen. Kinderen uit gebroken gezinnen die door hun nieuwe vader of moeder niet geaccepteerd worden.

    Lees verder >

  59. Werkt microkrediet eigenlijk wel?

    In 2010 reisde ik een week door Uganda om microkredietprojecten te bezoeken. Ik ontmoette bijzondere mensen met inspirerende verhalen. Violet bijvoorbeeld had met een lening een basisschool opgericht. Microkrediet leek één grote aaneenschakeling van succesverhalen. 

    Lees verder >

  60. Wat doe jij met je vakantiegeld?

    Jij houdt op dit moment waarschijnlijk je bankrekening nauwlettend in de gaten. Deze week wordt immers je jaarlijkse vakantiegeld weer uitbetaald. Wat ben je ermee van plan te doen?

    Lees verder >

  61. Wordt woest! En ga verder…

    Woede is een nuttige emotie, ook in de economie. Maar dan moeten we onze woede wel serieus nemen en verder gaan dan de tefalmentaliteit van premier Mark Rutte, of het verontwaardigde gezeur van velen van ons.

    Lees verder >

Regional officeRegion